Eeuweling Dieuwertje de Heer-Kloosterboer viert 100 jaar vol herinneringen, geloof en familie

Wie met mevrouw de Heer spreekt, merkt al snel dat haar leeftijd weinig zegt over haar scherpte. Ze volgt het gesprek aandachtig, houdt ondertussen de koffie goed in de gaten en corrigeert de loco-burgemeester zonder aarzelen als het gaat over de ligging van straatnamen in Nunspeet. Een beter bewijs dat zij zich inmiddels echt Nunspeetse voelt, is er bijna niet.

Van Broek op Langedijk naar Amsterdam

De roots van mevrouw de Heer liggen in Broek op Langedijk. Toch zou haar leven uiteindelijk een heel andere kant op gaan. Toen zij tijdens het ziekbed van een bekende naar Amsterdam ging om te helpen, bleef zij daar. In de hoofdstad trouwde zij met een politieman en woonde zij het grootste deel van haar leven in de binnenstad van Amsterdam. Zij kregen drie kinderen. Inmiddels bestaat de familie verder uit acht kleinkinderen en vier achterkleinzonen. Vrijdagavond wordt haar 100ste verjaardag gevierd met een etentje, waarbij de hele familie bij elkaar komt.

Hoge trappenhuizen en wandelen door de stad

Een groot deel van haar leven stond in het teken van haar kinderen. Zelf vertelt ze daar met zichtbaar plezier over. In Amsterdam liep ze heel wat keren met de kinderen de hoge trappenhuizen op en af om naar buiten te gaan en door de stad te wandelen. Na het pensioen verruilden mevrouw de Heer-Kloosterboer en haar man Amsterdam voor de Veluwe. In 1981 kwamen zij aan de Bloemhofweg in Nunspeet wonen. Die plek paste goed bij hen. De Veluwse natuur trok, maar ook de nabijheid van de Christelijke Gereformeerde Kerk was voor Dieuwertje belangrijk. Dertig jaar lang ging zij daar naar de kerk. Nog altijd luistert zij thuis via haar telefoon naar de diensten.

Creatief en dienstbaar

Ook in Nunspeet zat mevrouw de Heer niet stil. Bij Smidt Hoeden hield zij zich bezig met het garneren van hoeden. Die creativiteit is nooit verdwenen. Nog steeds is zij fanatiek aan het breien. Niet voor zichzelf, maar voor een ander. Iedere dag breit ze zwachtels voor de Leprazending, die gebruikt kunnen worden bij de behandeling van lepra. Stilzitten past duidelijk niet bij haar. Ze blijft bezig, betrokken en nieuwsgierig. Ook met moderne middelen kan zij goed overweg. Ze appt met haar kinderen en kleinkinderen en is daar dankbaar voor. “Enorm blij dat het kan”, zegt ze daarover.

Thuis in Nunspeet

Hoewel zij niet in Nunspeet geboren is, voelt mevrouw de Heer-Kloosterboer zich hier helemaal thuis. “O ja, zeker voel ik me een Nunspeetse”, vertelt ze. “Ik voelde me gelijk thuis.” Ze kijkt met warme herinneringen terug op de jaren waarin zij samen met haar man in het bos bramen ging plukken. Nunspeet voelde voor haar als een warme en hartelijke omgeving en dat maakte dat zij zich hier snel op haar plek voelde. Dieuwertje de Heer komt uit een gezin van zes kinderen. Inmiddels is zij de enige die nog over is. In haar lange leven zag zij veel van de wereld. Zo reisde zij onder meer naar Israël en Spanje. Het is bovendien niet de eerste keer dat zij in de belangstelling staat vanwege een jubileum. Ook bij haar 55-jarig huwelijk werd daar aandacht aan besteed.

Op de vraag wat volgens haar het geheim is om 100 jaar te worden, hoeft mevrouw de Heer-Kloosterboer niet lang na te denken. Volgens haar ligt dat niet aan haarzelf. “Ik heb het gekregen van de Heer. Wij zijn allemaal van Hem afhankelijk.” Met die overtuiging, haar scherpe blik en haar warme betrokkenheid viert mevrouw de Heer-Kloosterboer haar 100ste verjaardag. Omringd door familie, herinneringen en belangstelling, maar vooral nog altijd midden in het leven.