Gouden middag vol herinneringen, verhalen en 50 jaar liefde

Nadat burgemeester Blom de wethouders had voorgesteld, nam zij de echtparen mee terug naar het jaar waarin zij elkaar het jawoord gaven: 1976. Vooral één herinnering kwam steeds terug: de uitzonderlijk hete zomer.

Nederland beleefde lange, warme dagen. Weilanden droogden uit, er waren sproeiverboden en veel mensen zochten verkoeling aan het water. Regen leek wekenlang niet te bestaan. De zomer van 1976 groeide uit tot een begrip en geldt nog altijd als een van de meest uitzonderlijke zomers uit de Nederlandse meteorologische geschiedenis.

Voor de echtparen die juist in die periode trouwden, maakte het de trouwdag en de bruidsreportage soms extra bijzonder. De felle zon was voor bruidsfotografen een behoorlijke uitdaging. Voor buitenfoto’s werd daarom regelmatig de schaduw opgezocht om overbelichting te voorkomen. En daarmee was het werk van de fotograaf nog niet klaar. Na de reportage moesten de fotorolletjes worden ontwikkeld in de donkere kamer, de doka. Ook daar vroeg de hoge temperatuur om extra aandacht. De temperatuur van de ontwikkelvloeistof moest goed in de gaten worden gehouden om te voorkomen dat de foto's te sterk werden ontwikkeld.

Minstens zo mooi als de herinneringen aan 1976 waren de verhalen over hoe de echtparen elkaar ooit hadden ontmoet. Sommige ontmoetingen waren heel toevallig, andere leken achteraf bijna voorbestemd.

Een echtgenoot vertelde dat hij zijn vrouw leerde kennen via het muziekorkest waarvan ze allebei lid waren. Hij speelde klarinet en zij was leidster van de majorettes. Voor hem was het gelijk duidelijk, zij had daarentegen even de tijd nodig.

Een ander echtpaar ontmoette elkaar tijdens een gemeenschappelijke groepsreis. Zij had hem al snel in de gaten, vooral omdat hij voortdurend naar de grond leek te kijken. De reden bleek al snel: hij was bijzonder geïnteresseerd in insecten. Haar belangstelling voor bomen en planten bracht hen met elkaar in gesprek. En dat gesprek bleek het begin van iets moois.

Opvallend was dat veel van de gouden echtparen niet in de gemeente Nunspeet waren getrouwd. Zij kwamen pas later naar Nunspeet. Voor sommigen was het werk de reden om hier te gaan wonen, anderen volgden familie of werden aangetrokken door de mooie ligging op de Veluwe.

In de loop van de jaren werd Nunspeet hun thuis. Een plek waar hun huwelijk verder vorm kreeg, kinderen soms opgroeiden en nieuwe herinneringen werden gemaakt.

Natuurlijk wilde burgemeester Blom ook weten wat het geheim is om een huwelijk vijftig jaar lang goed te houden. Een eenvoudig recept bleek er niet te zijn, maar verschillende antwoorden werden door meerderen aangehaald.

Respect voor elkaar, geven en nemen, elkaar vertrouwen en elkaar de ruimte geven om ook je eigen ‘ding’ te doen. Maar ook samen activiteiten ondernemen, belangstelling voor elkaar houden en vooral: met elkaar in gesprek blijven.

Misschien lag daarin wel de mooiste overeenkomst tussen alle aanwezige echtparen. Vijftig jaar samen betekent niet dat alles vanzelf gaat, maar vooral dat je samen blijft zoeken naar wat je verbindt.

Na de verhalen en het terugblikken was het tijd voor de groepsfoto. 27 echtparen, samen goed voor maar liefst vijftig jaar huwelijk per paar, vereeuwigden daarmee een bijzondere middag.

Onder het genot van een drankje en een hapje werd daarna nog volop nagepraat. Over vroeger, over de trouwdag, over de eerste ontmoeting en ongetwijfeld ook over alles wat er in die vijftig jaar daarna samen is gebeurd.

Een middag met een gouden randje, waarin niet alleen werd teruggekeken op 1976, maar vooral werd gevierd wat in al die jaren daarna is opgebouwd: een leven samen.