Laura (32) verliest meerdere vriendinnen door suïcide en worstelt er zelf ook mee: 'Heel heftig'

Meerdere partijen in Nunspeet organiseren dinsdag voor de tweede keer Walk into the Light. In alle vroegte maken 25 deelnemers een wandeling bij zonsopkomst. De dag staat in het teken van openheid, verbondenheid en herkenning rond suïcidaliteit. Nieuw zijn de aanvullende activiteiten in de middag en avond. Laura is een van de deelnemers.

Ze verliest op jonge leeftijd twee vriendinnen aan suïcide. Een van hen was 25 jaar. De ander zou bijna 32 worden. Het nieuws komt hard aan. "Heel heftig. Je verwacht het niet en ook weer wel. Als het gebeurt, lijkt het onrealistisch.”

Een van haar vriendinnen zette zich volgens Laura sterk in voor mentale gezondheid, maar voelde zich zelf niet gehoord en begrepen. Laura herkent veel van die gevoelens. "Ik deal daar ook mee.”

Bij Laura begon het al op jonge leeftijd. Ze groeit op in een onstabiele thuissituatie en verliest haar moeder op twaalfjarige leeftijd. "Je voelt je niet gewenst, niet geliefd en niet begrepen.”

Als kind kan ze moeilijk vertellen wat haar overkomt. Ze weet niet hoe ze haar ervaringen en emoties onder woorden moet brengen. "Ik was geen makkelijk kind. Probeer maar uit te leggen dat er misbruik is. Ik wist niet beter.”

Laura probeert als kind meerdere keren haar leven te beëindigen door onder andere zichzelf te laten stikken in een kussen. Ook zelfbeschadiging is aan de orde. Voor de mensen om haar heen is het moeilijk om daarmee om te gaan. 

"Op een gegeven moment heb je geen familie meer en kom je terecht in een internaat. Ik voelde me een wegwerpkind.”

Ook de overgang van jeugdzorg naar volwassenenzorg heeft ze als hard ervaren. "Als jeugdzorg zegt: je bent achttien, trekken ze de handen van je af. Dan moet je het zelf doen.”

Ondanks alles probeert Laura haar leven op te bouwen. Ze volgt meerdere opleidingen en zoekt zelf professionele hulp. Ze staat al lange tijd onder behandeling bij de ggz. "Voor mij is het leven en doorgaan.”

De laatste poging van Laura om haar leven te beëindigen is nu veertien maanden geleden. Rond diezelfde periode gaat het ook slecht met een andere vriendin. Laura probeert haar te steunen, maar moet tegelijkertijd haar eigen grenzen bewaken.

Twee weken na Laura’s poging beëindigt haar vriendin haar leven. Ze laat drie kinderen achter. Laura zoekt daarna opnieuw hulp en volgt een spoedmodule bij de ggz. Ze weet inmiddels beter wanneer het slechter met haar gaat en hoe ze dan hulp kan vragen.

Volgens Laura kan het voor de omgeving toch moeilijk zijn om te herkennen dat iemand in een crisis zit. Zeker wanneer die persoon zich normaal gesproken goed kan uitdrukken. Door haar verhaal te delen, hoopt ze anderen een helpende hand te bieden.

De activiteiten rond Walk into the Light geven Laura ruimte om haar ervaringen te delen. Tegelijkertijd waardeert ze het dat niet ieder gesprek zwaar hoeft te zijn.

"Zo’n dag als vandaag helpt mij. Er is ruimte om iets kwijt te kunnen. Maar het is ook fijn dat je met elkaar bent en niet altijd de zware dingen hoeft te benoemen.” Laura hoopt dat mensen niet alleen tijdens deze jaarlijkse dag ergens terechtkunnen.

"Het zou fijn zijn als er naast een vaste dag ook een vaste plek is. Inloophuizen zouden daar wat mij betreft heel geschikt voor zijn. Dat ze je verhaal kunnen aanhoren en eventueel kunnen doorverwijzen.”