Het onderzoek richtte zich op het beleid rond armoede en schulden. Dat beleid moet inwoners bestaanszekerheid bieden via verschillende regelingen en vormen van ondersteuning.
Gekeken is onder meer naar de volgende vragen: Worden huishoudens die in armoede leven of dreigen te raken goed bereikt? Helpt de schuldhulpverlening daadwerkelijk bij het verminderen van armoede? Wat kan er beter en wat kunnen de gemeenten van elkaar leren?
Belangrijkste conclusies
De rekenkamer concludeert dat de gemeenten veel regelingen aanbieden. Toch is niet altijd duidelijk of de juiste mensen worden bereikt. In sommige gemeenten weten inwoners niet welke hulp er beschikbaar is. Daardoor maken zij geen gebruik van regelingen waar zij mogelijk recht op hebben.
Ook blijkt dat armoede vaak samenhangt met meerdere problemen tegelijk, zoals schulden, gezondheidsklachten of werkloosheid. In zulke situaties is meer maatwerk nodig, stelt de rekenkamer.
Aanbevelingen
Om de bekendheid van de regelingen te vergroten, adviseert de rekenkamer om de communicatie te verbeteren. Dat kan via eigen kanalen van de gemeenten, maar ook via lokale partners. Daarnaast moeten de gemeenten beter in beeld krijgen welke groepen inwoners nu buiten de regelingen vallen en waarom zij geen gebruik maken van de beschikbare hulp.
Het rapport met conclusies en aanbevelingen is inmiddels aangeboden aan de vijf gemeenteraden. Zij bespreken op een later moment hoe zij met de aanbevelingen aan de slag gaan.