Sieneke (44) rent 160 kilometer in 24 uur voor vrouwen in Congo

De 44-jarige Sieneke doet op zaterdag 5 september mee aan een backyard ultra in Hulshorst. Dat is geen gewone hardloopwedstrijd, maar een beproeving voor lichaam en hoofd.

Elk uur klinkt het startsein voor een ronde van 6,7 kilometer. Wie op tijd terug is, mag even pauze nemen. Daarna begint het hele verhaal opnieuw. En opnieuw. En opnieuw.

Die indrukwekkende uitdaging koppelt Sieneke bewust aan een goed doel. Ze loopt voor Stichting Barnabas, die vrouwen en kinderen in Congo ondersteunt. Het gaat om vrouwen die vaak alles zijn kwijtgeraakt en er alleen voor staan. “Zij hebben het zwaarder dan ik”, zegt Sieneke.

Met haar actie wil ze geld ophalen voor voedselpakketten. Eén pakket kost 35 euro. Daarmee wordt de hulp heel concreet. “Misschien is het een druppel op een gloeiende plaat, maar elke moeder die je kunt helpen, is er één.”

Een van de vrouwen die wordt gesteund, is Marceline. Zij is een gevluchte weduwe en moeder van elf kinderen. Tijdens de oorlog verloor zij haar man. Sindsdien probeert ze, met grote moeite, haar gezin draaiende te houden.

Als dagloner zoekt ze werk bij boeren in de omgeving, waarmee ze ongeveer twee dollar per dag verdient. Maar werk is er niet altijd. En zonder werk is er vaak ook geen eten. Via Stichting Barnabas ontving Marceline van contactpersoon Chance een voedselpakket.

Daarmee kon haar gezin langere tijd vooruit. Voor Marceline, die normaal gesproken niet meer eten in huis heeft dan voor één dag, was dat een bijzonder waardevol geschenk.

Voor Sieneke begon hardlopen jaren geleden een stuk minder extreem. Zo’n veertien jaar geleden trok ze voor het eerst haar hardloopschoenen aan. Niet om records te breken, maar om naast een jong gezin even wat tijd voor zichzelf te hebben.

Inmiddels loopt ze wekelijks zo’n 40 tot 50 kilometer. Voor de uitdaging in september moet dat flink omhoog. Afgelopen week stond de teller al op 70 kilometer.

Uiteindelijk wil ze richting de 80 tot 100 kilometer per week trainen. “Je moet er tijd in investeren en goed op jezelf passen. Ik moet mijn trainingen goed verdelen en mezelf niet over de kop jagen.”

Het liefst loopt Sieneke door de natuur. “Lekker de natuur in en zeker in Nunspeet is dat supermooi. Het liefst ga ik het bos in of richting het Veluwemeer.” Toch wordt de backyard ultra ook mentaal zwaar. Deelnemers lopen namelijk steeds hetzelfde rondje.

Zelf naar Congo gaan is geen optie. Het gebied is te gevaarlijk en wordt afgeraden voor buitenlanders. Ook heerst er ebola. Juist daarom vindt Sieneke het belangrijk om vanuit Nunspeet iets te doen. “Het is een vergeten conflict. Je hoort er bijna niets over, maar de nood is groot.”

Over een paar maanden moet blijken hoever Sieneke komt. Eén ding is zeker: wie vrijwillig 24 uur lang rondjes van 6,7 kilometer wil lopen, doet dat niet zomaar. Voor Sieneke is het hardlopen nog steeds ontspanning, maar dit keer wel met een missie.